تبليغاتX
عبرت دهندگان
خاطرات جبهه و جنگ -ایام دفاع مقدس
خدایا! صدای سردارخیبر قلعه ی قلب زمان و مکان را حسین وار فتح کرده،و البته که هرگز زمان و مکان اجازه ندارند  آن را در درون غوغاهای خودگم کنند. صدایی که از قلب کربلا به سویت شلیک می شود که آیا شما می گذارید این انقلاب ساقط بشود؟ باید قفس را شکست و مردانه از قفس خارج شد. . .
پاره های آهن
و امام موسی کاظم(ع) در میان غم و رنج های خود نوری برای قرن چهارده و برای فرزندان شیعه خود می فرستد تا قوتی باشد بر دل های روشنشان:
«رَجُلٌ مِن قُم یَدعو النَاسَ اِلَی الحَقِّ،یَجتَمعُ مَعَهُ قَومً کَزُبرِ الحَدیدِ لا تَزِلهُم الرَیاحُ العَواصِف وَ لا یَملَونَ مِنَ الحَربِ و لا یَجبُنون و عَلیَ اللهِ یَتَوَکَّلونَ وَ العاقِبَهُ للمُتَقینَ.» «بحار ج60،ص216»
«مردی از قم، مردم را به سوی حق دعوت می کند،جماعتی همانند پاره های آهن گرد او جمع می شوند که طوفان های سهمگین آنان را به لرزه در نمی آورد،ازجنگ نمی هراسند و ترسی به دل راه نمی دهند ، بر خدا توکل دارند و سرانجام ، پیروزی با پارسایان است.»
آری! براستی که مرد قمی «گویی شخصیتی از شخصیت های آزمون بزرگ صدر اسلام (فتنه الکبری) بود که با معجزه ای به دینا بازگشته تا پس از پیروزی امویان و به خون غلتیدن شهیدان اهل بیت (علیهم السلام)سپاه علی (علیه السلام)را رهبری کند.» «محمد حسین هیکل»

زمان و مکان هرگز یزیدان زمان را از این فریاد خاموش نخواهد دید که:«چه باید کرد،با چه وسیله و امکانی جلوی حرکت بنیاد گرایی اسلام را باید گرفت! این پیرمرد جماران ما را دیوانه کرده است. »«هیک،وزیر وقت امورخارجه آمریکا»


مرد قمی  همچون گلو له ای بود که از صدر اسلام شلیک شده و بر قلب قرن بیستم نشسته  است ُ چنین پیام آورده بود : «ما را نترسانید از اینکه ما نظامی می آوریم.مانظامی های شما را اینجا دفن می کنیم، ما را نترسانید، ما را نترسانید از اینکه به شما برای خاطر انسان دوستی گرسنگی می دهیم تا بمیرید، نخیر،این طور نیست روزی ما با خداست...ما آمریکا را خوب می شناسیم و می دانیم که می توانیم در برابرش مقاومت کرده از شرفمان دفاع کینم.ما باید بر آمریکا غلبه کنیم و او را در همان منطقه شکست دهیم. ما تسلیم بی عدالتی ها نخواهیم شد  و با ستمکاران کنار نخواهیم آمد ... »
و حرف آخر:پرچم های هدایت
صادق آل محمد نیز برای شیعیان آخر الزمانی اش پیامی داشت:

َ بَیناهُم کَذلِکَ اذ تُقبلُ رایاتٌ هُدیً مِن خُراسانَ تَطوِی المَنازِلَ مَلیاً حَثیثاً وَ مَعَهُم نَفَرٌ مِن اصحابِ القائِم.ِ
در آن میان پرچم های هدایت از خراسان بیرون آمده با شتابی هرچه تمام تر منازل را طی کرده و پیش می تازند و تعدادی از یاران قائم (عج)در میان انها هستند. 

وبیدار باشی پدرانه:

الا آنَّهم اَنصارُ المَهدِیِّ یُوطِّئُونَ لَهُ سُلطانَه.
آگاه باشید که آنها (سپاه خراسانی)یاران حضرت مهدی (عج) هستند و زمینه سلطنت جهانی او را فراهم می سازند .( غیبت طوسی،ص262)

و توصیه ای امامانه:

اذا رَاَیتُم الرایاتِ السُّودَ تَخرُجُ مِن خَراسانَ فَاتوُها وَ لَو حَبواً عَلَی الَتَّلجِ.
هنگامی که پرچم های سیاه از خراسان به اه افتادند به سویش بشتابید و لو با سینه خیز رفتن از روی برف ها باشد. (غیبت طوسی،ص 262)
و امام باقر (ع) نیز برای شیعیانش هدیه ای داشت:
وَ لایَدفَعُونَها الّا الی صاحِبکُم قَتلا هُم شُهَداءٌ.
«(سپاه خراسانی)پرچم ها را جز به دست حضرت صاحب الامر(عج)نمی دهند،کشته هایشان شهید است.»(روزگار رهایی،ص 106)
 
و مقصد:
ثُمّ یَسیرُ المهدِیُّ وَ مَن مَعَهُ الَی البَحررِ المُحیط.
«آنگاه حضرت مهدی (عج)با یارانش به سوی بحر محیط(اقیانوسی که احتمالا آمریکا و استرالیاو . . .می باشد)حرکت می کنند» (روزگار رهایی،ص 500)
 و براستی که . . .
«هُوَ الذِی اَرسَلَ رَسُولَهُ بالهُدَی وَ دِین الحَقِّ لِیُظهرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّه وَ لَو کَرِهَ المُشرِکُونَ
»




لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386ساعت 22:46 توسط :: ابراهیم محمودزاده ::

ش